உயிர்க் கொத்திப் பறவை
ஊர் சுற்றிப் பறந்து
அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாய்
ஆயுள் முடிக்கின்ற
இதே ஊரில்தான்
என் வீடும் இருக்கிறது
எந்தத் தெரு
என்ன வரிசை
யார் வீடு முதலில்
யாதொரு முன் குறிப்புமின்றி
திடீர் திடீரென
உயிர்க் கொத்துகிறது
உழைக்கப் பெயர்ந்த
ஊரிலிருந்து
ஓய்வூதிய நாட்களை
உறவுகளோடு களிக்க
வந்திறங்கிய பின்
இழவுத் துயர் பகிர
அவ்வீடுகளின்
உள்ளே நுழைந்ததும்
ஞாபக மின்னல் வெட்ட
இடியென ஓலமிட்டு
கண்ணீர் மழை பொழியும்
சொந்தங்கள்
யாவற்றிலும் மிகைத்த
சூத்திரதாரியின்
கணிக்கவியலாத கணக்கீடுகள்
யாவும்
விதிக்கப்பட்டவையே
எவ்விதத்திலும் சாத்தியப்படாததாக
நாம் கருதும்
எல்லா சமண்பாடுகளும்
எல்லைகளற்ற
அந்தத் தொலைவில்
சமண்பட்டே முடிகின்றன
உயிர்க் கொத்தும் பறவைக்கு
கூடவே
நினைவுகளையும் பெயர்த்தெடுத்துச் செல்லும்
திராணியில்லாதது வருந்தத் தக்கதே.
கிடத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த நடுக்கூடம்
படுக்கவைத்துக் குளிப்பாட்டிய கட்டில்
இவற்றோடு
சற்றே சிதைந்த பல் துலக்கும் குச்சி
பாதிக்குமேல் பிதுக்கப்படாத பற்பசை
நீண்ட நாட்களாகவே
உபயோகிக்கப்படாமல்
சன்னலுக்கடியில் கிடக்கும் செருப்பு
என
ஞாபகங்கள் வதைப்பது கொடுமை
உயிர் வற்றிப் போன
உடல் கொத்தி இடும்
மண்ணறைவாசிகளின்
குடியிருப்புப் பகுதியில்
காலி மனைகள்
காத்திருக்கின்றன
உயிர்க் கொத்திப் பறவையும்
ஊரைச் சுற்றிப்
பறந்து கொண்டேதான் இருக்கிறது
சபீர் அஹ்மது அபுஷாஹ்ருக்
