ஒரு அரசாங்க சமஸ்தானத்தில் வேலை பார்த்த புலவரிடம் இன்னொருவர் “சமஸ்தானத்தில் வேலை பார்க்கிறீரே ! எவ்வளவு சம்பளம்?” என்று விசாரித்தாராம். புலவரும் “ மாசம்பத்து “ என்று பதில் கூறினாராம்.மாசம்பத்து என்கிற சொல்லுக்கு மா அதாவது பெரிய என்றும் அதிகம் என்றும் சம்பத்து என்பதற்கு பணம் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். மாசம் பத்து ரூபாய் மட்டுமே என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். இதை இங்கு குறிப்பிடக் காரணம் சம்பத் என்றால் செல்வம், செல்வாக்கு, பணம் என்று பொருள்படும். இங்கு நாம் விவரிக்க இருக்கும் ஈ . வெ. கி. சம்பத் அவர்களும் நல்ல செல்வம் நிறைந்த குடும்பத்தில் பிறந்தவர். ஈ. வெ. கி. சம்பத் எனப்படும் ஈரோடு வெங்கட நாயகர் கிருஷ்ணசாமி சம்பத் (1926 - 1977) . இவர் பெரியார் ஈ. வெ. ராமசாமியின் அண்ணன் ஈ. வெ. கிருஷ்ணசாமியின் மகன். சம்பத் சென்னை பச்சையப்பன் கல்லூரியில் படித்தார். நீதிக்கட்சியிலும் பின்னர் திராவிடர் கழகத்திலும் தன் அரசியல் வாழ்வைத் தொடங்கினார். 1949ல் பெரியாரின் திராவிடர் கழகத்திலிருந்து அண்ணாதுரை பிரிந்து சென்று திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் தொடங்கிய போது அவருடன் சென்ற முக்கிய தலைவர்களுள் ஒருவர். சம்பத் திமுகவின் ஐம்பெரும் தலைவர்களுள் ஒருவராகக் கருதப்பட்டார். (ஏனைய நால்வர் - அண்ணா,இரா. நெடுஞ்செழியன், கே. ஏ. மதியழகன், என். வி. நடராசன்). ஈ.வெ. கி. சம்பத் என்கிற பெயர் தமிழக அரசியல் உலகில் இன்று மறக்கப் பட்டாலும் ஒரு காலத்தில் தமிழகத்தை ஒரு கலக்குக் கலக்கிய பெயர். இந்த வரலாற்றுத் தொடர் சம்பத் போன்ற ஒரு அரசியல் பண்பாளரைப் பற்றி எழுதப் படாவிட்டால் நிறைவு பெற்றதாக ஆகாது.
அவர் அண்ணா அவர்களுடன் தோளோடு தோள் நின்று கட்சி வளர்த்தவர். அன்றைய கால கட்டத்தில் சுயமரியாதை அல்லது திராவிட இயக்கங்கள் ஆகட்டும் எல்லாம் ஏழ்மையின் நிழலில் வாழ்ந்தவர்கள்தான். இன்று கோடீஸ்வரர்களின் பட்டியலில் பெயர்கள் இருப்பவர்கள் ஒரு காலத்தில் மனைவிக்கு ஐந்து ரூபாய் மணிஆர்டர் அனுப்ப வழி இல்லாமல் இருந்தவர்கள்தான். இற்றுப் போன செருப்பை கக்கத்தில் வைத்து நடந்தவர்கள் இன்று இன்னோவாகார்களில் வலம் வரலாம். ஆனால் சம்பத் பிறவிப் பணக்காரர். பொருள் படைத்த மனிதர். அந்தக் காலத்தில் ஈரோட்டில் பிறந்தவர் சென்னையில் தங்கி எம். ஏ. படிப்பது சாதாரணமான விஷயமல்ல. படித்ததுடன் பண்பாளராகவும் வாழ்ந்தார்.
தி .மு.க என்பது ஆரம்பத்தில் கையில் காசு இல்லாமல் பெரியாரை விட்டும் பிரிந்து தத்தளித்த கட்சியே. ஆனால் பெரியாரின் அண்ணன் மகனாகிய சம்பத்தின் பையிலும் கையிலும் இருந்த பணம் கட்சியின் வளர்ச்சிக்குப் பயன் பட்டது. அதே போல் நடிப்பிசைப்புலவர் கே. ஆர். ராமசாமி என்கிற நடிகர் நாடகங்கள் நடத்தி கட்சி வளர நிதியுதவிகள் செய்தார். இலட்சிய நடிகர் என்று பெயர் பெற்ற எஸ். எஸ். இராஜேந்திரனின் பங்களிப்பும் கணிசமானது ; மறக்க முடியாதது.
ஆரம்ப காலங்களில் அண்ணாவும் சம்பத்தும் தங்களின் கரங்களால் சுவரொட்டிகள் ஒட்டுவார்களாம். சுவரொட்டி ஓட்டுவது கைக்கு எட்டாத தூரத்தில் ஓட்டவேண்டும். இல்லாவிட்டால் இப்போது மாடுகள் சுவரொட்டிகளைத் தின்பது போல் அன்று மாடுகள் மட்டுமல்ல மனித மாடுகளும் கிழித்துவிடுவார்கள். எனவேதான் எட்டாத உயரத்தில் ஓட்ட வேண்டும். சம்பத் அவர்கள் குனிந்து கொள்ளவும் அண்ணா அவர் மீதேறி சுவரொட்டி ஒட்டுவதும் அண்ணா குனிந்து கொள்வதும் சம்பத் அவர் மீதேறி சுவரொட்டி ஒட்டுவதும் வைகறை வேளைகளில் வழக்கமான நிகழ்வுகள்.
இன்னும் கொஞ்சம் ஆழ்ந்து விஷயத்துக்குள் சென்றால் அண்ணாவை கை ரிக்ஷாவில் வைத்து சம்பத்தும் , சம்பத்தை கை ரிக்க்ஷாவில் வைத்து அண்ணாவும் இழுத்துச் சென்று சுவரொட்டிகள் ஒட்டிய நிகழ்ச்சிகளும் பிரச்சாரப் பயணங்களும் நிறையவே இருந்தன.
சுவரொட்டி என்றதும் நினைவுக்கு வருபவை அந்த நாளைய சுவரொட்டிகளின் கவர்ச்சிமிகு அடுக்கு மொழி வாசகங்கள். எவ்வளவு நாகரிகமான வாசகங்கள் அன்றைய சுவரொட்டிகளில் சுயமரியாதை உணர்வுடன் ஒட்டப்பட்டன. இன்று போல் "வாழ்த்த வயதில்லை! வணங்குகிறோம்” என்றெல்லாம் வக்கற்ற சுவரொட்டிகள் ஒட்டப்படவில்லை. "சென்று வா! புகழ் மொண்டு வா!" என்றெல்லாம் மொக்கையான சுவரொட்டிகள் ஓட்டப்படவில்லை. அன்றைய சுவரொட்டிகள் ஒரு வரலாற்றை சொல்லும் . உதாரணத்துக்கு சில :-
“ நாட்டு வாட்டம் போக்கிட நோட்டடித்தால் போதுமா?” – பண நோட்டுகளை அச்சடித்த போது
“ காகிதப் பூ மணக்காது ! காங்கிரஸ் சமதர்மம் இனிக்காது “- ஆவடி காங்கிரஸ் மாநாட்டுக்குப் பிறகு ,
“சாலை ஓரத்தில் வேலையற்றதுகள்; வேலையற்றவர்களின் நெஞ்சங்களில் விபரீத எண்ணங்கள் ! அரசே! இது ஆபத்தின் அறிகுறி! “- வேலை இல்லாத் திண்டாட்டத்தை சுட்டிக் காட்ட
“ கூலி உயர்வு கேட்டார் அத்தான் குண்டடி பட்டு செத்தார்”- துப்பாக்கி சூட்டில் ஒரு தொழிலாளி செத்ததற்கு,
“ காவல்துறை அமைச்சர் கக்கா! மாணவர்கள் என்ன கொக்கா?”- இந்தி எதிர்ப்புப் போரின் போது
இவற்றில் “காகிதப்பூ” என்கிற வார்த்தையைப் பார்க்கும்போது நினைவுக்கு வரும் மற்றொரு செய்தியை பகிராமல் இருக்க இயலாது. இந்த வார்த்தையை தலைப்பாக வைத்து கருணாநிதி ஒரு நாடகத்தை 1967 –ல் தேர்தல் நிதிக்காக நடத்தி அதில் தானே கதாநாயகனாக நடித்தார். இந்த நாடகத்தில் ஒரு காதல் பூவும் மலர்ந்தது. ஆம்! இந்த நாடகத்தில் கதாநாயகியாக நடித்தவர் பின்னாளில் அவரது வாழ்விலும் நாயகியானார். அவரே கருணாநிதியின் இன்னொரு மனைவியான திருமதி இராசாத்தி அம்மையார். காகிதப்பூவாக இருந்தாலும் அவரது இதயத்தில் மணம் வீசியவர். கருணாநிதியின் நாதஸ்வரத்தில் ஒலித்த மொழியே கனிமொழி என்கிற தனி மொழி. இவை பற்றி நிறைய பின்னர் பேசலாம். இப்போது திரு. சம்பத் அவர்களைப் பற்றி , 1957 பாராளுமன்றத் தேர்தலில் தி மு க சார்பில் இரண்டுபேர் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டனர். ஒருவர் நாமக்கல் தொகுதியிலிருந்து சம்பத் மற்றவர் வட ஆற்காடு மாவட்டத்திலிருந்து தர்மலிங்கம் என்பவர். சொல்லின் செல்வர் என்று புகழப்பட்ட சம்பத் அவர்களின் மேடைப் பேச்சு கேட்பதற்கு இனிமையாக இருக்கும். யாரையும் மனம் நோகும்படிப் பேசமாட்டார். சொல்ல வந்ததை கண்ணியமுடன் நயமாகப் பேசுபவர். பொக்கிஷத்தில் உள்ள முத்துக் குவியலை அவிழ்த்து விட்டதைப் போல சரளமான ஒலி எழுப்பியும் தடங்கள் இல்லாமல் பேசும் ஆற்றல் வாய்ந்தவர். பொய்யை பொய் என்று சொல்லமாட்டார். உண்மைக்குப் புறம்பு என்பார். தோல்வி என்று சொல்ல மாட்டார். வெற்றி வாய்ப்பு இழந்தார் என்பார். பண்டித ஜவஹர்லால் நேருடன் இந்தி மொழி பற்றி பாராளுமன்றத்தில் நேருக்கு நேராக வாதாடிய வல்லமைக்கு சொந்தக்காரர்.
திமுக'வின் ஆரம்ப காலங்களில் முடிதிருத்தும் கடைகளில், தேநீர் கடைகளில் , வெற்றிலை பாக்குக் கடைகளில், ‘ திராவிட நாடு திராவிடருக்கே’ என்கிற வாசகத்துடன் ஒரு படம் கண்ணாடி பிரேம் போட்டு தொங்கிக் கொண்டு இருக்கும். முதலில் அண்ணா அவருக்கு எதிர்ப் புறம் சம்பத் படமும் இருக்கும். அதைத்தொடர்ந்து நெடுஞ்செழியன், கருணாநிதி, என்.வி நடராசன், சத்யவாணி முத்து, சி. பி. சிற்றரசு, டி.கே சீனிவாசன் ( இன்றைய பாராளுமன்ற உறுப்பினர் டி. கே. எஸ். இளங்கோவனின் தந்தை) , என். எஸ். இளங்கோ, மதியழகன், ஆசைத்தம்பி, எஸ். எஸ். ராஜேந்திரன் ஆகியோரின் படங்களும் இருக்கும்.
ஒரு கட்டத்தில் அதாவது 1962 பொதுத் தேர்தலுக்கு முன் நெடுஞ்செழியன் பொதுச்செயலாளராகவும் கருணாநிதி பொருளாளராகவும் இருந்தனர். சிறுக, சிறுக கட்சிக்குள் முனகல் சப்தம் வெளியில் கேட்க ஆரம்பித்து விட்டது. பாராளுமன்ற உறுப்பினராக சம்பத் அடிக்கடி டில்லியிலேயே தங்கி விட்டதால் கட்சியில் பிடிமானம் சற்று தளர்ந்து போனது மட்டுமல்லாமல் டில்லி அசோகா ஓட்டலில் ஏதோ ஒன்று அவரை தடுக்கி விட்டது. மாயமா, மந்திரமா, மனத் தடுமாற்றமா என்று புரியவில்லை.
அறிஞர் அண்ணா என்று மேடைகளில் முழங்கிவந்த சம்பத் தோழர் அண்ணாத்துரை என்று பேச ஆரம்பித்தார். கட்சித்தலைவர்களும் நாடும் வியப்படைந்தனர். காரணம் தெரியாமல் விழித்தனர். கட்சிக்குள் தேர்தல் நடத்தி புதிய பொறுப்பாளர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கும் நிலை வந்தது. நெடுஞ்செழியன் பொதுச் செயலாளர் பதவிக்குப் போட்டி இட்டார். யாரும் எதிர் பாராத நிலையில் சம்பத் தானும் போட்டியிடப் போவதாக அறிவித்தார். கட்சியில் பிளவு வரும் நிலை வந்தது. நெடுஞ்செழியன் மற்றும் சம்பத் ஆகியோர் போட்டி இடப் போகின்றனர் என்கிற அறிவிப்பு வெளியிடப்போகும் நேரத்தில் நாடகத்தில் காட்சி மாறுவது போல் அண்ணா தான் போட்டி இடப் போவதாகச் சொன்னார். உடனே போட்டியிட்ட இருவரும் போட்டியில் இருந்து விலகினர் . இதனால் அந்த முறை அண்ணாவே பொதுச் செயலாளர் ஆனார்.
ஆனால் மழை விட்டாலும் தூவானம் விடவில்லை. நாளாக நாளாக விரிசல் அதிகமாகிக் கொண்டே போனது. மாயவரம் பொதுக் குழுவுக்குப் பிறகு சம்பத் சில கோரிக்கைகளை முன் வைத்து தீர்மானம் நிறைவேற்ற வற்புறுத்தியபோது திரைப்படத்துறையில் இருப்பவர்களை குறிவைத்தே அந்த தீர்மானங்கள் வர இருப்பதாக பேசப்பட்டது. பொருளாளரான கருணாநிதி கார் வாங்கவும், திரைப்படம் எடுக்கவும் கட்சி நிதியைப் பயன்படுத்தியதாக அரசால புரசலாக பேசப்பட்டது. கொந்தளிப்பு நிறைந்த சூழலில் திமுக பொதுக்குழு மற்றும் செயற்குழு வேலூரில் கூடியது. அப்போது அண்ணாவுக்கும் கருணாநிதிக்கும் எதிராக ஆறு தீர்மானங்களை சம்பத் குழுவினர் கொண்டுவர இருப்பதாக செய்திகள் கசியத் தொடங்கின. பொதுச்செயலாளருக்கான அதிகாரங்கள் குறைக்கப்படும். அவைத் தலைவருக்கு அதிக அதிகாரங்கள் தரப்படும். பொருளாளர் பதவி கணக்கர் பதவி போல மாற்றப்படும் என்றெல்லாம் பேசப்பட்டன.
சம்பத்தின் பேச்சும் போக்கும் அண்ணாவை அதிருப்தி அடையச் செய்தன. அதை எல்லோருக்கும் புரியவைக்கும் வகையில் திராவிட நாடு இதழில் எல்லோரும் இந்நாட்டு மன்னர் என்ற தலைப்பில் தொடர்கட்டுரை ஒன்றை எழுதினார். பெர்னார்ட் ஷா எழுதிய ஆப்பிள் கார்ட் என்ற கதையைத் தற்போதைய சூழலுக்கு ஏற்ப எழுதியிருந்தார். அந்தக் கதையில் வரும் போனார்ஜிஸ் என்ற பாத்திரத்தின் பெயரை புயலார் என்று மாற்றியிருந்தார். கதையில் வரும் மன்னரை புயலார் இளக்காரமாகப் பார்ப்பார், அவமதிப்பார், மமதையுடன் நடந்துகொள்வார். கதையில் வரும் மன்னர் அண்ணா என்றும் புயலார் என்பது சம்பத் என்றும் கட்சியினர் பேசத் தொடங்கினர்.
அண்ணாவின் பொடிவைத்த பேச்சுகள், குத்தல் நடை அனைத்தும் சம்பத்தைத் தாக்கும் வகையில் இருந்தன. ஆத்திரமடைந்த சம்பத், அண்ணாவுக்குப் பதில் கொடுக்கும் வகையில் அண்ணாவின் மன்னன் என்ற தலைப்பில் பதில் கட்டுரை ஒன்றை எழுதினார். அது, கண்ணதாசனின் தென்றல் இதழில் வெளியானது. அண்ணாவைப் போல அல்லாமல் சம்பத் நேரடி யுத்தத்தைத் தொடங்கியிருந்தார். சம்பத் – கருணாநிதி மோதல் என்பது சம்பத் – அண்ணா மோதலாக மாறியது. பத்திரிகைகளுக்கு அபார தீனி. அண்ணாவுக்கும் சம்பத்துக்கும் மோதல் முற்றிவிட்டது; விரைவில் திமுக உடைகிறது என்று எழுதினர்.
பிறகு சம்பத் எழுதிய அண்ணாவின் மன்னன் கட்டுரை பற்றி கட்சியின் பொதுக்குழுவில் பேச்சு எழுந்தது. எல்லோரும் சம்பத்தைக் கண்டித்துப் பேச, அவைத்தலைவர் பதவியை ராஜினாமா செய்வதாக அறிவித்தார் சம்பத். அதன்பிறகு பொருளாளர் என்ற முறையில் கட்சியின் கணக்கு வழக்கு விவரங்களை செயற்குழுவில் தாக்கல் செய்தார் கருணாநிதி. கார் வாங்கியது, திரைப்படத் தயாரிப்பு ஆகியவற்றுக்குக் கட்சியின் நிதி எதுவும் பயன்படுத்தப்படவில்லை என்பதை விளக்கும் வகையில் வங்கிக்கணக்கு புத்தகத்தையும் தாக்கல் செய்தார் கருணாநிதி.
சம்பத்தின் ராஜினாமாவோடு பிரச்னைகள் முடிந்துவிடும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது. இது பற்றி அண்ணாவிடம் செய்தியாளர்கள் கேட்டபோது தனது பாணியில், ‘ காதில் போட்டிருந்த கடுக்கன் காதை சற்றுப் புண்ணாக்கிவிட்டது அதனால் கழற்றி வைத்திருக்கிறேன். புண் ஆறியதும் எடுத்து மீண்டும் அணிந்து கொள்வேன் ‘ என்றார். ஆனால் புதிய புதிய பிரச்னைகளைக் கிளப்பினார் சம்பத். குறிப்பாக, பொதுக்கூட்டம் ஒன்றில் கவிஞர் கண்ணதாசன் தாக்கப்பட்டதை முன்வைத்து உண்ணாவிரதம் இருக்கத் தொடங்கினார் சம்பத். திடீரென பொருளாளர் பதவியை ராஜினாமா செய்வதாக அறிவித்தார் கருணாநிதி. சிக்கல்களை சீர்செய்யும் முயற்சியில் அண்ணா இறங்கினார். பிறகு உண்ணாவிரதத்தைக் கைவிட்டார் சம்பத். தனது ராஜினாமாவைத் திரும்பப் பெற்றார் கருணாநிதி.
உண்ணாவிரதம் முடிந்த கையோடு டெல்லி புறப்பட்டார் சம்பத். அசோகா வனத்தில் மாட்டிக் கொண்ட சீதை போல அசோகா ஓட்டலில் நடந்த அதிசயத்தில் சம்பத் மாட்டிக் கொண்டார் என்று யூகங்கள் வந்தன. அங்கு காங்கிரஸ் தலைவர்கள் சிலருடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தியதாகச் செய்திகள் வெளியாகின. சில நாள்களில் சென்னை திரும்பிய சம்பத், 9 ஏப்ரல் 1961 அன்று திமுகவில் இருந்து விலகிக்கொள்வதாக அறிவித்தார். திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் தனது முதல் பிளவைச் சந்தித்தது.
சம்பத்துடன் கண்ணதாசன், மதியழகன், இளங்கோ, ஆசைத்தம்பி ஆகியோரும் பிரிந்தனர். ஆனாலும் ஆசைத்தம்பியும் மதியழகனும் மீண்டும் திமுகவுக்குத் திரும்பிச் சென்றனர். ஊர் இரண்டு பட்டால் கூத்தாடிக்குக் கொண்டாட்டம் என்பது போல் காங்கிரசார் தலைகால் புரியாமல் மகிழ்ந்தனர். கட்சிகளை உடைக்கும் கலையில் ஒரு கட்டம் அரசியல் அரங்கில் அரங்கேறியது.
திமுகவை விட்டு வெளியேறிய சில தினங்களில் சம்பத்தின் புதிய கட்சி உருவாகிற்று. திராவிட நாடு என்று முழங்கிக் கொண்டிருந்த சம்பத் தமிழ் தேசியம் என்கிற ஒரு தத்துவத்தின் அடிப்படையில் தமிழ் தேசியக் கட்சியை உருவாக்கினார். திமுகவும் த தே க வும் ஒருவருக்கொருவர் குற்றச்சாட்டுகளையும் வசவுகளையும் கக்கினார்கள். அப்போது 1962 பொதுத் தேர்தல் வந்தது. தென் சென்னை பாராளுமன்றத் தொகுதியில் சம்பத் போட்டியிட்டார். அவரை எதிர்த்து தி மு கவின் மற்றொரு சொல் வல்லோன் நாஞ்சில் மனோகரன் போட்டியிட்டார். நாஞ்சில் மனோகரன் ஏற்கனவே நாகை பாராளுமன்றத் தொகுதியில் வெற்றி வாய்ப்பை இழந்தவர். எனவே போட்டி கடுமையாக இருந்தது. அப்போது சம்பத் பேசிய வார்த்தைகள் இன்றளவும் பலரால் பயன் படுத்தப் படுகிறது. தென் சென்னையில் தி மு க வுக்கு நல்ல ஆதரவு இருந்ததால் சம்பத் கூறினார், “ சிங்கத்தை அதன் குகையிலேயே சந்திக்கிறேன்” என்றார். பத்திரிக்கைகள் இந்த தொகுதி பற்றிய செய்திகளை பரபரப்பாக்கின. புளிய மரத்தடிகள் மக்கள் கூடிப் பேசும் அரசியல் அரங்குகளாயின. நல்ல வேளை மருத்துவர் ஐயா அப்போது வளரவில்லை அதனால் மரங்கள் நிழல் தரும் அளவுக்கு வளர்ந்து இருந்தன. தேர்தல் முடிவுகள் வெளி வந்தன. சிங்கத்தை அதன் குகையிலேயே சந்திக்கச் சென்ற சம்பத், பெருவாரியான வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் தோல்வியைத் தழுவினார். அன்றைய மாலைமுரசு பத்திரிகையில் இந்த தோல்வியே கார்டூனாக வந்தது. அதாவது குகைக்குள் நுழைந்த சம்பத்தை ஒரு சிங்கம் சதையையும் தோலையும் சாப்பிட்டுவிட்டு முள்ளை மட்டும் வெளியில் கொண்டு வந்து கக்கியது போன்ற படம் வந்து பிரமாதப் படுத்தியது. இந்தத் தோல்விக்குப் பிறகு சம்பத் வேறு எந்த தேர்தலிலும் போட்டி இட்டதாக தெரியவில்லை.
சம்பத்துடன் திமுகவை விட்டு விலகிய பலர் மீண்டும் தி மு கவுக்கு திரும்பிவிட கண்ணதாசன் முதலிய சிலருடன் மட்டும் கை கோர்த்துக் கொண்டு சம்பத் தமிழ் தேசியக் கட்சிக்கு மூடுவிழா நடத்திவிட்டு இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் கட்சியில் இணைந்தார். இப்படி பெரியாரின் அண்ணன் மகனாக , அண்ணாவின் நண்பராக அரசியல் செய்து புகழ் பெற்ற சம்பத் பெருந்தலைவர் காமராசரின் சீடரானார். தமிழ் தேசியக் கட்சியின் ஒரே சாதனை அதுவரை திருமணம் வேண்டாம் என்று இருந்த என். எஸ். இளங்கோவுக்கு திருமணம் செய்து வைத்ததுதான். கட்சி ஆரம்பித்த சமயம் ஏற்றி வைக்கப் பட்ட அந்தக் கட்சியின் கொடிகள் சாயம் வெளுத்துப் போய் இருந்ததை மாற்றக் கூட அந்தக் கட்சியில் தொண்டர் பலம் இருக்கவில்லை.
சம்பத்தும் கண்ணதாசனும் காங்கிரசில் சேர தருணம் பார்த்திருந்த சமயத்தில் கண்ணதாசன் இப்படி எழுதினார்.
"அந்த சிவகாமி மகனிடம் சேதி சொல்லடி !
நான் சேரும் நாள் பார்க்க சொல்லடி"
என்பதே அந்த வரிகள். காமராசரின் அம்மா பெயர் சிவகாமி என்பது ஊர் அறிந்தது. இதே போல் அரசியல் நிகழ்வுகளை பாடல்களில் புகுத்தி எழுதுவது கண்ணதாசனுக்கு வழக்கம்.
இதே முறையில்தான் 1962ல் வெளியான ஒரு திரைப்படத்தின் படப்பிடிப்பு 1961லேயே நடந்து வந்தது. அப்போதுதான் கவிஞர் கண்ணதாசன் தி.மு.க.வை விட்டு விலகி (ஏப்ரல் 11, 1961) ஈ.வெ.கி.சம்பத் தலைமையில் தமிழ் தேசியக் கட்சியைத் துவங்கி அதில் முக்கிய பொறுப்பிலிருந்தார். அப்போது அவர் எழுதிய பாடல்களிலும் கட்டுரைகளிலும் தி.மு.க. தலைவர் அண்ணாதுரையை கடுமையாக தாக்கி வந்தார். அந்த நேரம் பார்த்து இயக்குனர் பீம்சிங், படித்தால் மட்டும் போதுமாவுக்காக, தம்பியை ஏமாற்றிய அண்ணனைப் பற்றி பாடல் எழுத வேண்டும் என்று கேட்டபோது, கவிஞருக்கு அண்ணாதுரையை தாக்க அருமையான சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது என்று மகிழ்ந்து, உடனே விஸ்வநாதன்-ராமமூர்த்தி குழுவினருடன் அமர்ந்து விட்டார்.
அவர் பாடல் வரிகளைச் சொல்லச் சொல்ல தம்பியை ஏமாற்றிய அண்ணனைப் பற்றி கதையைத் தழுவிய பாடல்தான் இது என்று தயாரிப்பாளர்கள் எண்ணினார்கள். படம் வெளியான பின்புதான் கவிஞர் சொன்னார், அது அண்ணாதுரையை தாக்கி நான் எழுதியது என்று. அந்த வரிகள் இதுதான் :-
அண்ணன் காட்டிய வழியம்மா – இது
அன்பால் விளைந்த பழியம்மா
கண்ணை இமையே கெடுத்ததம்மா – என்
கையே என்னை அடித்ததம்மா
தொட்டால் சுடுவது நெருப்பாகும்
தொடாமல் சுடுவது சிரிப்பாகும்
தெரிந்தே கெடுப்பது பகையாகும்
தெரியாமல் கெடுப்பது உறவாகும்
அடைக்கலம் என்றே நினைத்திருந்தேன்
அணைத்தவனே நெஞ்சை எரித்து விட்டான்
கொடுத்தருள்வாய் என்று வேண்டி நின்றேன்
கும்பிட்ட கைகளை முறித்து விட்டான்
அவனை நினைத்தே நானிருந்தேன் – அவன்
தன்னை நினைத்தே வாழ்ந்திருந்தான்
இன்னும் அவனை மறக்கவில்லை – அவன்
இத்தனை செய்தும் நான் வெறுக்கவில்லை.
இது மட்டுமல்ல . திமுக பெரிய கட்சி ; தமிழ் தேசியக் கட்சி சிறிய கட்சி என்கிற விமர்சனங்கள் வந்தபோது
ஓதிய மரங்கள் பெருத்து இருந்தாலும்
உத்திரமாகாது
உருவத்தில் சிறியது கடுகானாலும்
காரம் போகாது – என்று எழுதினார்.
இன்ஷா அல்லாஹ் தொடரும்....
முத்துப் பேட்டை P. பகுருதீன் .B.Sc;
