உலகிலேயே அதிகமான மக்களால் தவறாகப் புரிந்து கொள்ளப்பட்ட ஒரு மார்க்கம் இஸ்லாம் என்று குறிப்பிட்டு இருந்தோம். இஸ்லாத்தைப் பற்றியும் அதன் கொள்கை கோட்பாடுகள் பற்றியும் ஆய்ந்து அறிந்து தெரிந்துகொள்ள ஆர்வம் காட்டாத - ஆசைப்படாத பலர் முஸ்லிம்கள் என்று பெயரளவில் வாழ்ந்து வருபவர்களின் வாழ்க்கை நடைமுறைகளைப் பார்த்துவிட்டு இதுதான் இஸ்லாம் போலிருக்கிறது என்று தவறான முடிவுக்கு வந்துவிடுகிறார்கள்.
ஆங்கிலத்தில் PERCEPTION என்றொரு வார்த்தை உண்டு. அந்த வார்த்தை மனோதத்துவ இயலுடன் தொடர்புடையது. ஒரு விஷயத்தைப் பற்றி முழுதாக ஆய்ந்து அறியாமல் வெளித்தோற்றத்தை மட்டும் கண்டு , அந்த விஷயத்தைப் பற்றி ஒரு முடிவுக்கு வருவதே PERCEPTION ஆகும். இந்தவகை அறியாதவர்களின் இலக்குக்கு இஸ்லாம் பலவகையிலும் இரையாகி இருக்கிறது.
முதலில் நன்கு ஆராயாமல் முஸ்லிம்களின் மீது வைக்கப்படும் கண்மூடித்தனமான குற்றச்சாட்டுகள் சிலவற்றைப் பார்க்கலாம். அத்தகையோரின் பார்வையில் இவ்வளவுதான் இஸ்லாம் என்று அவர்கள் எண்ணிக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்.
முஸ்லிம்கள் அசைவ உணவை விரும்பி சாப்பிடுபவர்கள்; முஸ்லிம் பெண்கள் ஏராளமான தங்க நகைகளை அணிபவர்கள், முஸ்லிம்கள் ஆடம்பரமாக வாழ்கிறார்கள்; பெரிய வீடுகளைக் கட்டுகிறார்கள்; வெளிநாடுகளுக்குப் போய் நிறைய சொத்துக்களை அதிக விலை கொடுத்து வாங்கிப் போடுகிறார்கள்; அவர்களுடைய திருமணங்கள் பெரும் செலவில் நடத்தப் படுகின்றன; திருமண விருந்துகளும் பலவாறு அமர்க்களமாகவும் ஆடம்பரமாகவும் பலநாட்களுக்கு நடத்தப் படுகின்றன; எல்லா வகை விசேஷங்களிலும் விருந்துகளுக்கு ஏற்பாடு செய்கிறார்கள்; ‘ தின்று கெட்டான் துருக்கன்’ என்ற பெயரே அவர்களுக்கு இருக்கிறது; முஸ்லிம் ஆண்கள் நான்கு பெண்களை திருமணம் செய்து கொள்கிறார்கள்; நிறைய குழந்தைகளைப் பெறுகிறார்கள் ; குடும்பக்கட்டுப்பாட்டை அனுசரிப்பதில்லை; பெண்களுக்கும் கூட கணவன் இறந்துவிட்டாலோ விவாகரத்து ஆகிவிட்டாலோ அடுத்தவருக்கு திருமணம் செய்து வைப்பார்கள்; கடைகளையும் வணிக நிறுவனங்களையும் நடத்துவதில் காட்டும் ஆர்வத்தை கல்வி கற்பதில் காட்ட மாட்டார்கள்; அரசு வேலைகளுக்கு செல்லமாட்டார்கள்; பெண்களை வீட்டுக்குள் போட்டு பூட்டிவைப்பார்கள். ஆடுமாடுகளை இரக்கமில்லாமல் கணக்கின்றி கொல்கிறார்கள்;
இவ்வாறெல்லாம் பரவலாக முஸ்லிம்களின் மீது குற்றச்சாட்டுகள் வைக்கப்படுகின்றன.
இவை அனைத்துமே வெறும் குற்றச்சாட்டுகள் என்று ஒட்டுமொத்தமாக ஒதுக்கிவிட இயலாது. இவற்றுள் சில விஷயங்களில் முஸ்லிம்கள் இழைக்கும் குற்றங்களும் கணிசமான அளவுக்கு இருக்கவே செய்கின்றன. இத்தகைய நிலை ஏற்படுவதற்கு இஸ்லாத்தை எதிர்ப்பவர்கள் மட்டும்தான் காரணமா? இல்லை! இஸ்லாத்தை கடைப்பிடிக்கிறோம் என்று வாயளவில் கூறிக்கொண்டு இஸ்லாமிய போர்வை போர்த்தி வாழ்பவர்களும் – இஸ்லாத்தைப் பற்றிய தெளிவுகளை மற்றவர்களுக்கு எடுத்துச் சொல்லாதவர்களும் ஒரு கணிசமான அளவுக்குக் காரணம்தான் என்பதை நேர்மையாக நாம் ஒப்புக் கொள்ளவே வேண்டும்.
அதே நேரம் விளங்காத அடிப்படையில் அநியாயமான குற்றச்சாட்டுகளும் இருக்கின்றன. உண்மையான குற்றச்சாட்டுகளுக்கு உதாரணமாக ஆடம்பரத் திருமணங்களும் விருந்துகளும் நடத்துவது; பெண்கள் வெளிப்படையாக தங்க நகைகளை அள்ளிப் போட்டுக் கொண்டு ஊருக்கு ஆடம்பர வெளிச்சம் காட்டுவது; கல்வியில் பின் தங்கிய நிலை ; அரசுவேலைகளுக்கு செல்வதை விரும்பாமை ஆகியவற்றை நாம் குறிப்பிடலாம். .
இஸ்லாத்தை ஏனையோரிடம் எடுத்துச் செல்ல வேண்டுமென்ற கடமையைத் தலையில் சுமந்து நிற்கும் முஸ்லிம்கள் தங்கள் மீது கூறப்படும் உண்மையான குற்றச்சாட்டுகளில் எவை உண்மையானவை என்பதை உணர்ந்து ஏற்றுக் கொள்ளும் மனப்பான்மையை வளர்த்துக் கொள்வதுடன் அவற்றைக் களைந்து தங்களை புனிதப் படுத்திக் கொள்ளவும் தயாராக வேண்டும்.
முதல்கட்டமாக, இஸ்லாம் வலியுறுத்தும் எளிமையான திருமணங்களை தங்களின் வாழ்வில் நடைமுறைப் படுத்த வேண்டும்; உணவுப் பொருள்களை வீண்விரயம் செய்வதை தடுத்துக் கொள்ளவேண்டும். பெண்ணுக்கு அதிகமான அளவில் தங்க நகைகள் மற்றும் வீட்டுப் பொருள்களை சீதனமாகக் கொடுப்பதை தடுத்து அல்லது குறைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
நபி ( ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். “ வலிமா விருந்தை முதல்நாள் கொடுப்பது கடமையாகும். இரண்டாவதுநாள் கொடுப்பது சுன்னத் ஆகும். மூன்றாவது நாள் கொடுப்பது பகட்டாகும். எவன் பகட்டுக் காட்டுகிறானோ அவனுடைய குறைகளை அல்லாஹ் பகிரங்கப் படுத்துகிறான். (அறிவிப்பாளர்: இப்னு மஸ்வூத் ( ரலி) – திர்மிதி.)
இன்று பல பகுதிகளில் வலிமா என்கிற சுன்னத்தான விருந்து நடைமுறையில் இல்லை. அதற்கு பதிலாக வரவேற்பு - ( RECEPTION) என அடுத்தவர் கலாச்சாரத்தைப் பின்பற்றி மண்டபங்களில் நடத்தப்படும் விருந்துகளே நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. வலிமா என்னும் விருந்துமுறை கடைப்பிடிக்கப்படவேண்டிய கடமைதான். ஆனால் அதற்காக பெரிய அளவில் ஊரையெல்லாம் கூட்டியோ, கடன் வாங்கியேனும் விருந்தளிக்க வேண்டுமென்பதோ அவசியமில்லை. தனது வசதிக்கு ஏற்றவாறு, சாதாரணமாக சிலருக்கு வழங்கினாலும் இந்த சுன்னத் என்கிற நபியின் வழிமுறை நிறைவேறிவிடும். ஆடம்பரமாக அனைவருக்கும் விருந்து வைக்கவேண்டுமென்று கட்டாயம் இல்லை.
ஆனால் நடைமுறையில் நாம் இந்த எளிய முறையைப் பின்பற்றுகிறோமா என்பதை சிந்திக்க வேண்டும். நமது பணத்தையும் செல்வத்தையும் செலவு செய்து பல நேரங்களில் கடன்பட்டுக் கூட ஆடமபரமான விருந்துகளை வைக்கிறோம். இதனால் அல்லாஹ்வின் பொருத்தமும் இல்லாமல் போகிறது; ஆடம்பர விருந்துகளை நடத்துவதன் மூலம் இஸ்லாம் ஒரு எளிய மார்க்கம் என்ற கருத்தை நாமே களங்கப்படுத்தவும் காயப்படுத்தவும் காரணமாகிவிடுகிறோம். அடுத்தவரின் விமர்சனத்துக்கும் பொறாமைக்கும் ஆளாகிறோம். ஆடம்பர அழுக்கை நமது முதுகில் வைத்துக் கொண்டு இஸ்லாம்! எளிமை! இனிமை! என்று அடுத்தவருக்கு எவ்வாறு நாம் அழைப்பு விடுக்க இயலும்? ஆடம்பரம் நமது அழைப்புப் பணிக்கு தடைக்கல்லை, தானாகவே ஏற்படுத்தாதா?
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு திருமணத்தின்போது இரு முத்துக்கள் அளவுள்ள கோதுமையையே வலிமாவாக அளித்ததாக ஸபிய்யா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.(1 முத்து என்பது 750 கிராம் ஆகும். ஆதாரம்: புகாரி.
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஸபிய்யா(ரலி) அவர்களை திருமணம் செய்த போது நபித்தோழர்கள் வலிமா விருந்துக்கு அழைக்கப்பட்டார்கள். ( விருந்தில் ரொட்டியோ, கறியோ, குருமாவோ, பொறித்த கோழியோ , கிடையாது ). ஒரு போர்வையை தரையில் விரித்து பேரீத்தம்பழம், பாலாடைக்கட்டி நெய் போன்றவை பரிமாறப்பட்டன. (ஆதாரம்: புகாரி, முஸ்லிம்).
பெருமானார் ( ஸல்) அவர்கள் சொன்னார்கள் , “நடை முறையில் சிறந்தது என்னுடைய நடைமுறை; காரியங்களில் கெட்டது பித்அத்கள். அவை அனைத்தும் வழிகேடுகளே . வழிகேடுகள் நரகத்தில் கொண்டு போய் சேர்க்கும்” அறிவிப்பாளர் : இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) – புகாரி.
இவ்விதம் இருக்க வலிமா விருந்து என்ற சுன்னத்தை புதுமைகள் சேர்த்து உலகுக்கு அறிமுகப்படுத்துவது பலரும் வாழ்த்தவேண்டிய திருமணங்களை அல்லாஹ்வின் பொருத்தம் இல்லாமல் ஆக்கிவிடும் சூழலை ஏற்படுத்தும் என்பதை வருத்தத்துடன் குறிப்பிட வேண்டி இருக்கிறது.
சில திருமணங்களும் வலிமா விருந்துகளும் உணவின் ஆடம்பரங்களோடு நிற்பதில்லை. அதிகமான பொருட்செலவில் அழைப்பிதழ்கள் அச்சிடப்படுகின்றன. மண்டப வாயில்களில் ஆடம்பர வரவேற்பு வளைவுகள், கேரளத்து செண்டை மேளங்கள் , குடந்தை ஜோசப்பின் கிளாரினெட் கச்சேரிகள் , வாண வேடிக்கைகள் என்று அமர்க்களப்படுத்தப்படுகின்றன. அத்துடன் சில ஊர்களில் மொய் என்கிற விரும்பத்தகாத முரணான முறைகளும் கடைப்பிடிக்கப்படுகின்றன. ஒரே நாளில் குறிப்பிட்ட ஒரு முஹல்லாவில் பல திருமணங்கள் நடத்தபடுகின்றன. அத்தனை வீடுகளிலும் தனித்தனியாக விருந்துகள் ஏற்பாடு செய்யப்படுகின்றன. ஆனால் ஒரே வயிறுதானே இருக்கிறது. இதனால் பலவீடுகளில் சமைத்தவை வீணாகின்றன; இன்றுள்ள விலைவாசியில் சமைத்த உணவு சில சமயங்களில் தரைக்குள் புதைக்கப்படும் செய்திகளையும் நாம் வருத்தத்துடன் அறிகிறோம். அறியாமை, ஆடம்பரம், விரயம் என்று எல்லாச் செயல்களுமே மற்ற மார்க்கத்தில் உள்ளவர்களுக்கும் நமக்கும் ஒரே மாதிரி என்று இருந்தால் இஸ்லாம் என்பதின் தனித்தன்மைதான் என்ன என்று பிற மத சகோதரர்கள் சிந்திக்க மாட்டார்களா? பொறாமை கொள்ள மாட்டார்களா? விமர்சிக்க மாட்டார்களா? இந்த விரயம் பற்றிய வினா ஒரு அழைப்புப் பணியாளனை நோக்கி எழுப்பப்பட்டால் அவன் அதற்கு என்ன பதில் வைத்திருக்கிறான்?
நமது திருமணங்களை இஸ்லாம் வலியுறுத்தும் சிக்கனத்தின் சின்னமாகவும் அழைப்புப் பணியின் ஒரு அம்சமாகவும் நாம் ஆக்கிக் கொள்ள முடியும். உதாரணமாக திருச்சி மாவட்டம் பள்ளப்பட்டி என்கிற ஊரில் ஒரு குறிப்பிட்ட நாளில் ஊரில் நடைபெறவேண்டிய அத்தனை திருமணங்களும் ஒரே இடத்தில் சமுதாயத் திருமணமாக நடத்தப்பட்டு ஊர் முழுதுக்கும் ஒரே விருந்தாக வைத்து நடத்தப்படுகிறது. மொத்த செலவையும் திருமணங்களை நடத்தும் அனைத்துக் குடும்பத்தினரும் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள். பணவசதியற்ற ஏழைகளுக்கும் இங்கேயே செலவின்றி சிறப்பாகத் திருமணம் நடைபெறுகிறது.
இந்த திருமண வைபவங்களில் பல்வேறு இன மத நண்பர்களும் கலந்துகொள்ளும்படி அழைக்கப்படுகிறார்கள். அத்தனை திருமணங்களும் பெரிய அளவிலான சடங்குகள் இல்லாமல் நடைபெற்று நிறைவுறுவதை பிற மத சகோதரர்கள் கண்ணால் கண்டு, உணர்ந்து இஸ்லாத்தைப் புகழ்ந்து பேசுகிறார்கள். இஸ்லாத்தைப் பற்றிய இத்தகைய இப்படிப் பட்ட புகழ்மொழிகளை இன்று பேசுபவர்கள் நாளை இஸ்லாத்தை நோக்கி வர இத்தகைய நல்லெண்ணங்கள் பாதை போட்டுக் கொடுக்கும்.
உண்மை இல்லாமல் குற்றம் சாட்டவேண்டுமென்பதற்காகவே முஸ்லிம்கள் மீது வைக்கப்படும் ஆராயாத குற்றச்சாட்டுகளைப் பற்றிய தங்களது தரப்பு விளக்கங்களை மாற்றார் விளங்கி ஏற்கும் வகையில் பண்பான , அன்பான வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி அவர்களுக்கு விளக்க முயற்சிக்க வேண்டும். பல நேரங்களில் விவாதங்களில் கனி இருப்பக் காய் கவரும் நிகழ்ச்சிகளே நடை பெறுகின்றன. எந்த நிலைமையிலும் அடுத்தவரின் மத நம்பிக்கைகளை எள்ளி நகையாடுவதோ , கேலி செய்வதோ ஒரு உண்மையான முஸ்லிமுக்கு ஏற்றதல்ல.
பிற மத சகோதரர்களிடம் நாம் விவாதிக்கும் நிலைமைகள் ஏற்பட்டால் அவர்களுடைய போற்றுதலுக்குரிய பெரியவர்கள், புலவர்கள், ஞானிகள் ஆகியோர் படைத்த இலக்கியங்களில் காணப்படும் பொதுவான மேற்கோள்களையே இஸ்லாத்தின் கருத்துக்களுடன் ஒப்பீடு செய்து பண்புடன் எடுத்துச் சொல்லலாம்.
பல கடவுள்களை வணங்கும் சகோதரர்களிடம் வாதிடும்போது ஒரே இறைவன் என்கிற கொள்கையை வலியுறுத்திய திருமூலரின், “ ஒன்றே குலம்! ஒருவனே தேவன்! ” என்கிற கருத்தையும், “ யாதும் ஊரே! யாவரும் கேளிர் “ என்ற கணியன் பூங்குன்றனாரின் கருத்தையும் 1330 திருக்குறள்களை எழுதிய திருவள்ளுவர் எந்த இடத்திலும் எந்தக் கடவுளின் பெயரையும் குறிப்பிடவில்லை என்பதையும், சேக்கிழார் எழுதிய பெரியபுராணமாகட்டும் கம்பர் எழுதிய இராமயணமாகட்டும் கடவுள் வாழ்த்துப் பாடல்களில் எந்தக் கடவுளையும் குறிப்பிடாமல் இஸ்லாம் கூறுகிற இறைவனின் பொதுத்தன்மைகளையே குறிப்பிட்டுள்ளதை சுட்டிக் காட்டலாம். “நட்டகல்லும் பேசுமோ” என்ற சிலை வணக்கத்துக்கு எதிராகப் பேசிய சித்தர்களின் கருத்தை எடுத்துச் சொல்லலாம்.
வேதகாலம்தொட்டே தீவிர கடவுள் நம்பிக்கையில் உள்ள இந்து சகோதரர்கள் அன்றாடம் காலை மாலை வேளைகளில் ஓதும் ‘காயத்ரி ஜெபம்’ என்கிற சமஸ்கிருத ஸ்லோகங்களின் தமிழ் அர்த்தங்கள் முஸ்லிம்கள் ஓதும் சூரத்துல் பாத்திஹாவின் அர்த்தங்களைக் கொண்டிருப்பதை எடுத்துக் காட்டலாம். இராமலிங்க அடிகளார் என்கிற வல்லாளாரின் ‘ ஒருமையுடன் நினது திருமலரடி நினைக்கின்ற உத்தமர்தம் உறவு வேண்டு’ மென்ற பாடல் எவ்வாறு இஸ்லாத்தின் ஓரிறைக் கொள்கையுடன் ஒத்துப் போகிறது என்பதை எடுத்துச் சொல்லலாம்; ‘ அங்கிங்கெனாதபடி எங்கும் பிரகாசமாய் ஆனந்த பூர்த்தியாகி அருளோடு நின்றதெது ’ என்று தொடங்கும் தாயுமானவரின் பாடல் கருத்துக்கள் இஸ்லாத்தின் அடிப்படையை அழகுத்தமிழில் சொல்வதை உணரச் செய்யலாம்.
“ இன்சொல் விளை நிலமாய் ஈதலே வித்தாக
வன்சொல் களைகட்டி வாய்மை எருவிட்டு
அன்பு நீர் பாய்ச்சி அறக்கதிர் ஈனும்
பைங்கூழ் சிறுகாலைச் செய் –“
என்ற அறநெறிச்சாரத்தின் நல்ல வரிகளை எடுத்துச் சொன்னால் வக்கிரங்களால் வறண்டுபோன இதய நிலங்களிளும் அறியாமையால் விதண்டாவாதம் செய்யும் இதயங்களிலும் அழைப்பு எனும் அருள்தரும் விதையை மூட்டை மூட்டைகளாக விதைக்க இயலும்.
இன்ஷா அல்லாஹ் இன்னும் ஏராளம் பேச வேண்டும்.
( தொடரும்)
இபுராஹிம் அன்சாரி
