மதச்சாயம் பூசி மறைக்கப்பட்ட வரலாறுகள் - தொடர் – 3 35

மாமன்னர் ஒளரங்கசீப் - தொடர்கிறது...

மாமன்னர் ஒளரங்க சீப் கட்டாயமாக மதமாற்றம் செய்தார் என்று சில வரலாற்று ஆசிரியர்கள் குறிப்பிட்டு இருக்கிறார்கள்.  ஆனால் சில வரலாற்றுச் செய்திகளை ஆய்ந்து பார்க்கும் போது  அவைகள் உள்நோக்கத்தோடு  இட்டுக் கட்டிய கட்டுக் கதைகள் என்றே பதியத் தோன்றுகிறது. முதலாவதாக :

மராட்டிய மன்னர் சிவாஜியின் மகன் சாம்பாஜி. அவரது மகன் ஷாஜி. ஏழு வயதிலேயே சில நடைமுறை அரசியல் காரணங்களுக்காக  கைது செய்யப்பட்டான். அவனை சிறுவன் என்பதால் சிறையில் அடைத்துக் கொடுமைக்கு ஆளாக்க விரும்பாத மனிதாபிமானமிக்க ஒளரங்க ஒளரங்கசீப்,  சிவாஜியின் பேரனை தனது அரண்மனைக்குக் கொண்டு வரச் செய்தார்.  தனது  இரண்டாவது மகள் ஜீனத்துன்னிசாவை அழைத்து, "இனி இவன் உன் பொறுப்பு. இவனை ஒரு வீர மராட்டிய மன்னனாகவே வளர்த்து ஆளாக்கு. ஒரு போதும் மத மாற்றம் செய்யாதே! அல்லாஹ் அவனுக்கு அருள் புரியட்டும்” என்று அவரிடம் ஒப்படைத்தார். இந்த   வேதம் புதிது போலத் தோன்றவில்லையா?. 18 ஆண்டுகள் சிவாஜியின் பேரன், ஒளரங்கசீப் உடைய எந்நேரமும் திருமறை குர் ஆன் முழங்கும்  அரண்மனையில் ஒரு இந்துவாகவே வளர்ந்து வெளியேறினான். ஒளரங்க சீப் நினைத்து இருந்தால் அந்த இளம் நெஞ்சில் இஸ்லாமிய விதையை விதைத்து அவரை மதம் மாறி இருக்க முடியும். ஆனால் செய்யவில்லை. 

ஒளரங்கசீப் இந்து இராஜபுத்திர இளவரசியின் பேரன். அவரின் நான்கு மனைவியரில் இருவர் அவர் மணக்கும் முன் இந்துக்கள். அவரின் நம்பிக்கைக்குரிய இரண்டு உயர் பெரும் தளபதிகள் லி ஜெய்சிங், ஜஸ்வந்த் சிங் இந்துக்கள் ஆவர். முகுந்த்சிங் ஹாதா, ரத்தன்சிங், தயாள்சிங், ஜல்லா, அர்சுன் சிங், குமார்சிங் ஆகியோர் அவர் படையிலே இருந்த பல இந்து தளபதிகள்.

இதைத்தவிர அவரின் நிர்வாகத் துறையில் எண்ணற்ற இந்துக்கள் இருந்தனர். அவர்களில் பலர் மிக உயர்நிலையில் இருந்தனர். அவருடைய 393 மன்சப்தார்களில் 182 பேர் இந்துக்கள். இவர்கள் 1000 முதல் 7000 குதிரை வீரர்களின் அதிபதிகள்.

அக்பர் காலத்திலோ அல்லது ஷாஜஹான் காலத்திலோ இவ்வளவு அதிகமான எண்ணிக்கையில் இந்து மான்சப்தாரிகள் இருந்ததில்லை. ஒளரங்கசீப் ஒரு  மதசகிப்பற்ற முஸ்லிமாக இருந்திருந்தால் இது எல்லாம் எங்ஙனம் நடந்திருக்கும்? அவர் நினைத்து இருந்தால் இவர்களில் பாதியளவினரையாவது மதமாற்றம் செய்து இருக்க முடியும். ஆனால் அப்படி செய்யவில்லை.  

அதேபோல் இராஜபுத்திர இராணி ஹாதி, 'ஜோத்பூரை தனது வாரிசுக்கு உரிமையாக்கினாள். அங்குள்ள இந்து ஆலயங்களைத் தடுத்துவிட்டு பள்ளிவாசல்களை நிர்மாணிக்கிறேன் தானே முன் வந்து  சொன்னபோது அதனை ஏற்றுக் கொள்ளாதவர் ஒளரங்கசீப். 

விஜயநகர சாம்ராஜ்ஜியத்தின் கடைசி அரசர் ரங்கராயலு தானும் தனது உற்றார் உறவினர்களும், குடிமக்களும் முஸ்லிமாக மதம் மாறுவதற்கு சம்மதிப்பதாக அறிவித்த போதும் அதை ஏற்றுக் கொள்ளாதவர். ஒளரங்கசீப் குறித்து வரலாற்று மாமேதை ஜாதுநாத் சர்கார் குறிப்பிட்டுள்ளதை உற்று நோக்கினால் ஒளரங்கசீப்பின் மதசகிப்புத் தன்மை புரியும்.

தனது பரிபாலனத்தின் கீழ் உள்ள இந்து மதத்தைச் சார்ந்த குடிமக்கள் அமைதியாக வாழவேண்டும் என்பதில் ஒளரங்கசீப் கவனமாக இருந்தார். "பிராமணர்களையோ, மற்ற இந்து குடிமக்களையோ சட்டவிரோதமாகத் தலையிட்டு தொல்லைக்குட்படுத்தக்கூடாது" என்பது குறித்து இவரின் பனாரஸ் ஆணை குறிப்பிடுகின்றது. இந்த பனாரஸ் ஆணை பல வரலாற்று ஆசிரியர்களால் சுட்டிக் காட்டப் படாமலேயே மறைக்கப் பட்டு இருக்கிறது. பேராசிரியர் கே.கே.தத்தாவின் Islam and Indian Culture (1578 - 1802) என்றும் நூல் ஒளரங்கசீப் இந்துக்களுக்கு குறிப்பாக பிராமணர்களுக்கு மானியம் வழங்கியதையும், அதுகுறித்து பிறப்பித்த அரச ஆணைகளையும் பட்டியலிடுகிறது. "ஒளரங்கசீப்பின் ஆட்சியின் போது பாரசீகர்கள், கிருத்தவர்கள், இந்துக்கள் ஆகிய அனைவரும் தங்களது மதக் கடமைகளை ஒழுங்காக ஆற்றிட முடிந்தது'' என்று கேப்டன் அலெக்சாண்டர் ஹாமில்டன் குறிப்பிட்டுள்ளது ஒளரங்கசீப்பின் தாராளத் தன்மையையும் மத சகிப்புத் தன்மையையும் மறுபடியும் நிரூபிக்கின்றது.

மத சகிப்புத் தன்மையைப் பொறுத்த மட்டில் ஒளரங்கசீப்பின் உண்மை வரலாறு வேறு, பாடநூல்கள் வாயிலாக நமக்கு போதிக்கப் படுகின்ற வரலாறு வேறு. நமக்கு போதிக்கப்படுவது போல் ஒளரங்கசீப் ஒரு மதவெறியராக, இந்துக்களை துன்புறுத்துகிற ஓர் அரசராக இருந்திருப்பின் இந்துக்களை பெரும் பான்மையாகக் கொண்ட ஒரு நாட்டை ஐம்பது ஆண்டுகள் ஆண்டிருக்க முடியுமா? 

அதே நேரம் ஒரு உண்மையை இங்கே உரக்க சொல்லியாக வேண்டும். ஒளரங்க சீப்பின் ஆட்சிகாலத்தில் தானாக மனம் மாறி மதம் மாறிய நிகழ்வுகள் இருந்தன. அதற்கு ஒளரங்க சீப்போ அல்லது அவரது ஆட்சியோ காரணமல்ல. இந்து மதத்திலிருந்து இஸ்லாத்துக்கு மாறுபவர்களுக்கு முப்பத்தி ஐந்து கிலோ அரிசியும் ஐந்து லிட்டர் மண்ணெண்ணையும் இலவசம் என்று அறிவித்து அரசின் மூலம்  மதமாற்றம் நடைபெறவில்லை. எந்த முஸ்லிம் மன்னரது காலத்திலும் இந்து மக்கள் கட்டாயமாக மதம் மாற்றப்பட்டதில்லை.  இரண்டு வகைகளில் மதமாற்றங்கள் நடைபெற்றன என்பதை வரலாறு பதிவு செய்கிறது. 

• முதலாவதாக  “எல்லோரும் சகோதரர்களே” என்கிற ‘சுஃபி’ துறவிகளின் பிரச்சாரத்தால் ஈர்க்கப்பட்டு இந்து மதச் சாதிக் கொடுமைகளால் வெறுப்புற்ற அடிநிலை மக்கள் சமுதாயக் காரணங்களுக்காக தாங்களாக முன் வந்து இஸ்லாத்தை ஏற்றனர்.

• இன்று அவுலியாக்கள் என்று போற்றப்படும் பலர் மதப் பிரச்சாரகர்களாக இந்தியாவுக்கு வந்தனர். அவர்களுடைய அழைப்புப் பணியால் ஈர்க்கப் பட்ட பலர் உண்மைகளை அறிந்து மனம் மாறி மதம் மாறினர்.

• இஸ்லாமிய வர்த்தகர்களின் நம்பிக்கை நாணயம் வாழ்வுமுறை வணிகத்தில் நேர்மை ஆகியவற்றைப் பார்த்து பலர் மதம் மாறினர்.  

• அரசியல் ரீதியாக ஆளும் வர்க்கமாக இருந்து புதிய மன்னர்களைத் தங்கள் விசுவாசத்தால் அசத்த விரும்பியவர்களும் மதம் மாறினர்.

ஆனால் எந்த நிலையிலும் சாதாரண மக்கள் கட்டாயமாய் மதம் மாற்றப்பட்டதில்லை. ஒளரங்கசீப்பால்  வெற்றி கொள்ளப் பட்ட குறுநில மன்னர்களும் சிற்றரசர்களும் கூட மதம் மாற்றப் படவில்லை.  

ஒளரங்கசீப் ஒரு வைதீக முஸ்லிம். இதனால் உங்கள் மதம் உங்களுக்கு, என் மதம் எனக்கு என்னும் கோட்பாட்டை தீவிரமாக பின்பற்றியவர். இதனால் மத மாற்றத்தை இவர் ஊக்குவிக்கவில்லை. அப்படி ஒளரங்கசீப் கட்டாயமாக மதமாற்றம் செய்து இருந்தால், ஒளரங்கசீப்பின் மரணத்துக்குப் பிறகு,  தளர்ந்து  போன மொகலாயர் ஆட்சியில், ஒளரங்க சீப்பால்  மதம் மாற்றப் பட்டவர்கள் மீண்டும் தங்களின் தாய் மதத்துக்குப் போய் இருக்கலாமே! அப்படி யாரும் போனதாகத் தெரியவில்லை என்பதே வரலாறு.  இஸ்லாத்தில் இணைந்தவர்கள் முஸ்லிம் ஆட்சி நீங்கிய பின்பும் பழைய மதத்திற்குத் திரும்பவில்லை என்பதும் கட்டாய மதமாற்றம் எப்போதும் நடைபெற்றதில்லை என்பதை நிரூபிக்கிறது. 

மாறாக,  ஒளரங்கசீப் இந்துக் கோயில்களுக்கு மானியமும் இந்துத் துறவிகளுக்கு ஆதரவும் அளித்துள்ளார். உஜ்ஜனியின் பாலாஜி ஆலயம் சாவஹத்தியிலுள்ள உமானநித் கோயில், சந்குஞ்சயின் ஜைனர்கள் கோயில், வாரனாசி ஜங்கம்பதி சிவன் கோயில் ஆகியன ஒளரங்கசீப்பினால் மானியங்கள் அளிக்கப்பட்ட பல நூறு கோயில்களில் சில. தமிழகத்தைச் சேர்ந்த குமரகுருபரர் காசியிலும் மடம் அமைத்து சைவ மதப் பிரச்சாரம் செய்ய ஒளரங்கசீப் உதவினார் என்பதையும் கடந்த அத்தியாயத்தில் குறிப்பிட்டோம். 

அரசர்கள் பிற மதத்தினரை துன்புறுத்தியதும் , பிற மதத்தினரின் வழிபாட்டுத் தலங்களை இடித்ததும் வேறு அரசர்கள் களத்தில் நடந்த வரலாற்று உண்மை. உதாரணத்துக்கு ,  ஜைன மதத்தைச் சார்ந்த முதலாம் மகேந்திரவர்மன் சைவ மதத்தை போதித்த அப்பரை சுண்ணாம்புக் கால்வாயில் வைத்து சுட்டான். இந்து மன்னர்கள், ஜைன திருத்தலங்கள் மற்றும் புத்த விகாரங்களை வீழ்த்தினர். இன்றுள்ள பல இந்துக் கோயில்கள் ஒரு காலத்தில்  ஜைனத் திருத்தலங்களாகவும், புத்த விகாரங்களாகவும் இருந்தவையே. இந்து மன்னர்களில் சைவப் பிரிவு மன்னர்கள் வைஷ்ணவப் பிரிவினரின் திருத்தலங்களையும், வைஷ்ணவப் பிரிவினர் சைவத் திருத்தலங்களையும் தாக்கியதுண்டு, தகர்த்ததுண்டு. வைஷ்ணவர்களைக் கொன்று குவித்து, சிதம்பரத்தில் உள்ள கோவிந்தராஜர் சிலையை கடலில் எரிந்ததால்தான் சோழமன்னன் இரண்டாம் குலோத்துங்கன் 'கிருமி கண்ட சோழன்' என்றழைக்கப்பட்டான் என்பது வரலாறு. 

நாம் “சிதம்பர ரகசியம்” என்று அடிக்கடி சொல்லிக்கொள்கிறோம் அல்லது பயன்படுத்துகிறோம். சிதம்பர ரகசியம் என்றால் என்ன? இந்த சிதம்பர ரகசியத்தின் பின்னணியில் ஒரு சிதம்பர ரகசியம் இருப்பது நம்மில் எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்? அது ஒரு கொலைக் கதை அல்லவா? சிதம்பரம் கோயில் கர்ப்பகிரகத்துள் வைத்து அப்பர் அடிகளை கொலை செய்துவிட்டு இறைவனுடன் கலந்து விட்டார் என்று கட்டிவிடப்பட்ட கதையல்லவா? (மஞ்சை வசந்தன்) . இந்த நிகழ்ச்சி பற்றி வரலாற்றாசிரியர்கள் வாய்மூடி மவுனம் காப்பது ஏன்? இது போல் எத்தனையோ மகான்களை கொன்றுவிட்டு அவர் ஜோதியில் ஐக்கியமாகிவிட்டார் என்று கட்டிவிடப்பட்ட வரலாற்று நிகழ்வுகளை வெளிக் கொணரும் தைரியம் எத்தனை வரலாற்று ஆசிரியர்களுக்கு இருக்கிறது? 

இது இங்ஙனமிருக்க ஒளரங்கசீப் ஒரு அதிதீவிர முஸ்லிம், அவர் இந்துக்களை இன்னலுக்கு உள்ளாக்கினார், இந்துக் கோயில்களை தகர்த்தார் என்பது இட்டுக்கட்டப்பட்டு பிரச்சாரம் செய்யப் படுகிறது ;  பிரபலப்படுத்தப்படுகிறது. உண்மையில் ஒளரங்கசீப் இந்துக்களை இன்னலுக்கு உள்ளாக்கினார் என்பதும், இந்துக் கோயில்களை தகர்த்தார் என்பதும் முற்றிலும் உண்மைக்குப் புறம்பானது.

ஒளரங்க சீப்  உடைய வாழ்க்கை ஒவ்வொரு தனி மனிதர்களுக்கும் ஆள்வோருக்கும் ஒரு பின்பற்றப்படத்தக்க பாடம். பல போர்க்களங்களில் சமர் புரியும் நேரங்களில் தொழுகை நேரம் வந்தால் போர் புரிவதை நிறுத்திவிட்டு , நேரம் தவறாமல் தொழுகையை முடித்துவிட்டு , பிறகு தனது தாக்குதலைத் தொடருவார். எளிமையான வாழ்வுக்கு உதாரணமாக ஒரே ஒரு உதவியாளரை தன்னுடன் வைத்துக் கொண்டவர். அவருடைய ஆட்சிகாலத்தில் அவரால் லாகூரில் ஒரே ஒரு பள்ளி பெரிய அளவில் கட்டப்பட்டது. அதற்கு அடுத்து டெல்லி செங்கோட்டையின் உள்ளே, மிகச்சிறிய அளவில் அவரால் கட்டப்பட்ட  முத்து மசூதி ( Moti Masjid ) அவரது சிக்கன வாழ்வுக்கு சான்று பகரும். அரசின் பணத்தை சொந்தக் காரியங்களுக்கு பயன்படுத்தாத அவரது தன்மை இஸ்லாமிய கலிபாக்களுடைய வாழ்வை நினைவூட்டுகிறது. அவரது உயிலின் சில வாசகங்களை இங்கே தர விரும்புகிறேன். 

• நான் இறந்த பிறகு எனக்கு நினைவுச் சின்னங்கள் எதுவும் கட்டக் கூடாது.

• என் கல்லறை மீது எவ்வித அலங்காரங்களும் இருக்கக் கூடாது. 

• நான் தொப்பிகளை எனது கைகளால் தைத்து விற்று சேர்த்துவைத்து இருக்கும் பணத்தில் சிறிய அளவு அஜா பெக் இடம் இருக்கிறது. அந்தப் பணத்தைக் கொண்டு எனது இறுதிச் சடங்குகளை செய்யவேண்டும். அந்தப் பணத்தின் அளவுக்கு மேல் எதுவும் செய்யக் கூடாது . 

• என் இறுதி ஊர்வலத்தில் எவ்வித ஆடம்பரமும் இருக்கக் கூடாது. 

• இதுவும் போக திருக் குர் ஆனை கையால் எழுதி , விற்று சேர்த்த பணம் என் பையில் இருக்கிறது . அது புனிதமான பணம். அதை ஏழைகளுக்கு தர்மமாக கொடுத்துவிடுங்கள்  . 

ஆகியவை அவரது உயிலின் குறிப்பிடப்படவேண்டிய அம்சங்களாகும். 

Unlike his predecessors, Aurangzeb considered the royal treasury to be held in trust for the citizens of his empire. He made caps and copied the Quran to earn money for his use. He did not use the royal treasury for personal expenses or extravagant building projects. என்றுதான் வரலாறு குறிப்பிடுகிறது. ஆனால் அவரின் இந்த நல்ல குணங்கள் பாட நூல்களில் பங்கு பெற்றனவா? இது போன்ற நற்குணங்களை போதிக்காமல், மொள்ள மாறிகள், முடிச்சவிக்கிகள் அல்லாத நல்ல அரசியல்வாதிகளை நாம் எப்படிக் காண முடியும்? 

ஒளரங்க சீப்பின் உயிலின் அம்சங்களை  இன்றைய அரசியல் வாதிகளோடு ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள். அண்மையில் பதவி காலம் முடிந்து விலகிய ஒரு குடியரசுத் தலைவி , தான் சுற்றிய உலக நாடுகள் அனைத்துக்கும் தனது பேரன் பேத்தி உட்பட குடும்பத்தையும் கூடவே அழைத்துச் சென்றார். அவரது மம்மியை கூட அழைத்துப் போயிருந்தால் கூட பாதகமில்லை. ஆனால் தனக்கு மசாலா அரைக்க அம்மியையும் கூட விமானத்தில் ஏற்றிக் கொண்டு சென்றார். ஒரு மாநிலத்தில் முதலமைச்சர் மரணமடைந்தால் அந்த மாநிலத்தில் அவரது இறுதிச் சடங்குகளில் அரசின் சார்பாக நடைபெறும் ஆடம்பர அலங்கோலங்களை இந்த நாடு கண்டது; கண்டு கொண்டு இருக்கிறது; இன்னும் காண விருக்கிறது.  

ஒரு உண்மையான  முஸ்லிம் ஒருபோதும் பிற மதத்தினரை துன்புறுத்த மாட்டார். ஒளரங்கசீப் பற்றி பரப்பப்படும் தவறான கருத்துக்கள் இனியாவது நிற்கட்டும். 

இன்ஷா அல்லாஹ் மீண்டும் இன்னொரு வரலாற்றுடன் அடுத்த வாரம். 

எனக்கு மட்டும் சொல்லுங்களேன் யாரைப் பற்றி என்று ஒரு குரல் கேட்கிறது. 

தேர்வுகளில் தொடர்ந்து தோல்வி அடைபவர்களை யார் என்று சொல்வோம்?

கஜினி முகமது என்றே சொல்வோம். இன்ஷா அல்லாஹ். 

தொடரும்...

இபுராஹீம் அன்சாரி