ரியல் எஸ்டேட் - சிந்திப்போம்! [தொடர் - 4] - நிறைவு 37

அளவற்ற அருளாளன், நிகரற்ற அன்புடையோன் அல்லாஹ்வின் பெயரால்...


அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்..

உலகெங்கும் நிலம் மற்றும் கட்டிடம் ஆகியவற்றின் மதிப்பு குறைந்திருந்தாலும் நமதூரான அதிரைப்பட்டினத்தில் மட்டும் இதன் மதிப்பு ஏறிக்கொண்டே இருப்பதற்கான காரணங்களையும், நம்முடைய தவறுகளை ரியல் எஸ்டேட் என்ற தலைப்பில் பார்த்துகொண்டு வருகிறோம். அதன் முக்கிய காரணங்களில் ஒன்றான பெண் பிள்ளைகளுக்கு வீடு கொடுப்பதையும் அதனால் அரங்கேற்றப்படுகிற அவலங்களையும் முந்தைய தொடரில் பார்த்தோம். அதனைத் தொடர்ந்து மனைவி வீட்டிற்கு கணவன் செல்லும் முறையையும் அதன் சாதக பாதகங்களையும் ஆய்வதற்கே இப்பதிவு.

முகவுரை:

நம் நாட்டில் மக்கள் என்னதான் தங்களுடைய மொழி, பண்பாடு, கலாச்சாரம், பழக்க வழக்கம், உணவு முறை என்று வேறுபட்டிருந்தாலும் ஒரு விசயத்தில் அநேகருக்கு மத்தியில் ஒரே வகையான நிலைபாடு இருப்பதைக் காணலாம்! அது என்னவென்று கேட்கிறீர்களா? அதுதாங்க திருமணத்திற்குப் பிறகு பெண் தன்னுடைய கனவன் வீட்டிற்குச் சென்று வாழ்வது! இந்தியர்கள் நிறத்தால் மொழியால் வேறுபட்டிருந்தாலும் இவ்விசயத்தில் அனைவரும் ஒரே விதியைப் பின்பற்றுவது உண்மையில் வியப்பிற்குறியதே. இதில் விதிவிலக்காக, அதிரைப்பட்டினம், காயல் பட்டினம், கீழக்கரை இன்னும் கேரளாவில சில பகுதிகளிலும் மாப்பிள்ளை திருமனத்திற்குப் பிறகு மனைவி வீட்டிற்குச் செல்லும் பழக்கம் உள்ளது.

ஒரு பாடலில் "தவளைக்கும், பெண்புள்ளைக்கும் இரண்டும் இடம் தாண்டி" என்ற வரி தவளை எவ்வாறு நீரிலும் நிலத்திலும் வாழ்கிறதோ அது போல பெண்கள் பிறந்த வீடு மற்றும் புகுந்த வீடு என்று இரண்டு வீடுகளில் வாழவேண்டி இருக்கிறது என்பதை சுட்டிக்காட்ட பயன்படுத்தப்படும். ஆனால் நம் ஊரான அதிரைப்பட்டினத்தைப் பொறுத்தமட்டில் ஆண்களுக்கே இரண்டு இடம்! இவ்வாறு நமதூரின் கலாச்சாரம் பெரும்பான்மைக்கு மாற்றமாக இருப்பதால் சில சமயங்களில் பிற ஊர் சகோதரர்களின் வசை பாட்டிற்கு ஆளாக வேண்டிய சூழ்நிலை நமதூர் சகோதரர்களுக்கு ஏற்பட்டுவிடுகிறது. ஏன் இப்படி ஒரு சில ஊர்களில் மட்டும் பெரும்பான்மைக்கு மாற்றமான பழக்க வழக்கம்? இதற்கு காரனம் தான் என்ன?

அதிரைப்பட்டினத்தில் ஏன் இவ்வாறான நடைமுறை பின்றப்படுகிறது என்பதை யான் அறியேன் [உங்களில் யாருக்காவது தெறிஞ்சா சொல்லுங்களேன், ஒருவேளை நம்ம அகமது காக்கா? தெரிந்ததை விளக்கினால் நன்றாக இருக்கும்]. ஆனால் காயல் பட்டினத்தில் ஏன் இது போன்ற நடைமுறை பின்பற்றப்படுகிறது என்பதை சன் TV யின் நிஜம் நிகழ்சியின் போது சகோதரர் மர்ஹூம் சாகு(அப்து)ல் ஹமீது என்பார் கூறும்போது "முன்பெல்லாம் குடிப்பதற்காக ஊற்று நீர் எடுத்து வர வெகுதூரம் நடக்க வேண்டியிருக்கும். அப்போது ஒரு முறை நிறை மாத கர்ப்பினி தண்ணீர் சுமந்து வரும் வழியிலேயே பிரசவ வலி ஏற்பட்டுவிட்டது. இந்நிலையை ஆய்வு செய்த ஊர் பெரியவர்கள், பிறருடை மகள் என்பதால் தானே இது போன்று செய்தார்கள், அதுவே தன் மகளாக இருந்தால் இப்படி நிறை மாத கர்ப்பினியாக இருக்கும் போது தண்ணீர் எடுக்க அனுப்பி இருப்பார்களா? எனவே இனிமேல் திருமணமான பெண்கள் தன் தாய் வீட்டிலேயே இருப்பது என்றும், கணவன்மார்கள் பெண் வீட்டிற்கு சென்றுவற வேண்டும் என்றும் முடிவு செய்தார்கள்" அன்று முதல் இப்பழக்கம் பின்பற்றப்பட்டு வருகிறது.

என்ன காரணமாக இருந்தாலும், அதில் நியாயங்கள் நிறைந்திருப்பதாக நமக்குத் தோன்றினாலும் ஒரு முஸ்லிம் என்ற அடிப்படையில் நாம் பார்க்க வேண்டியது, இவ்விசயத்தில் இஸ்லாம் என்ன சொல்கிறது? அதன் நிலைபாடு என்ன? என்பதையே.

அப்படி என்றால் இதைப்பற்றி இஸ்லாம் என்னதான் சொல்கிறது என்று பார்த்தால் நான் [என்னைப் பற்றி தெறிந்துகொள்ள பார்க்க தொடர் - 1] அறிந்தமட்டில் திருமணத்திற்குப் பிறகு மனைவி கணவன் வீட்டிற்குச் சென்று வாழ வேண்டும் என்றோ அல்லது கனவன் மனைவி வீட்டிற்குச் சென்று வாழ வேண்டும் என்றோ எந்த ஒரு நிபந்தனையையும் இஸ்லாம் முன் வைக்கவில்லை.

பொதுவாகவே இஸ்லாம் எதை செய்ய வேண்டும் என்று கட்டளையிடுகிறதோ அதை செய்வதும், எதை தடுத்திருக்கிறதோ அதை விட்டு விலகி இருப்பதும் ஒவ்வொரு முஃமினான ஆண், பெண் மீதும் கடைமையாகும். அதைத் தவிர்த்து ஏனைய விசயங்களில் எந்த கட்டுப்பாடுகளும் இல்லை. அவ்வாறான விசயங்களில் எது இஸ்லாமிய வாழ்க்கைக்கு உகந்ததாக இருக்குமோ, எது நமக்கும் நாம் வாழும் சமூகத்திற்கும் நன்மை பயக்குமோ அதை நம் பகுத்தறிவு கொண்டு ஆய்ந்து செயல்படுவதே சிறந்தது. அதுவே அனைவருக்கும் நலம் பயக்கும்.

உதாரணத்திற்கு அசைவ உணவு தான் உண்ண வேண்டும் என்றோ சைவ உணவு உண்ணக் கூடாது என்றோ இஸ்லாத்தில் எந்த நிர்பந்தமும் இல்லை. எனவே, ஒரு முஸ்லிம் சைவ மற்றும் அசைவ உணவுகளை தாராளமாக உண்ணலாம். அதே சமயம் பிரயானத்தில் இருக்கும் ஒருவர் உண்பதற்காக உணவு விடுதிக்குச் செல்கிறார். அங்கே அவர் சைவ உணவை உண்பதே சிறந்தது. காரனம் அசைவ உணவில் ஹராம் / ஹலால் பிரச்சனை உள்ளது. ஆனால் சைவ உணவவில் அப்படி ஹராம் / ஹலால் என்ற பிரச்சனை இல்லை. இல்லை, எனக்கு கவுச்சி இல்லாமல் உணவு செல்லாது! என்போர் முட்டையை அல்லது கடல் வாழ் உயிரினக்களை சேர்த்துக்கொள்ளலாம். இதுவே ஒரு இறை நம்பிக்கையாளருக்கு உகந்ததாக இருக்கும். சமூக நிலைகளப் பொறுத்து சிறந்ததைத் தெரிவு செய்வது நமது கடமையாகும். இல்லையெனில், காக்கையும், கழுதையும், தானாய் செத்ததும், அல்லாஹ்வுடைய பெயர் சொல்லி அறுக்கப்படாததும் நமக்கு உணவாக்கப்பட்டுவிடும்! அல்லாஹ் பாதுகாப்பானாக! நர மாமிசம் விற்ற உணவகங்களும் இருக்கத்தானே செய்கிறது.

மேற்சொன்ன உதாரணத்தின் அடிப்படையில் கணவன் மனைவி வீட்டிற்குச் செல்வதாயினும், மனைவி கணவன் வீட்டிற்குச் செல்வதாயினும் இரண்டும் அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கும்போது இரண்டில் எது சிறந்தது என்பதை நாம் தான் முடிவுசெய்ய வேண்டும். அதற்கு இரண்டின் சாதக பாதகங்களும் ஆய்வு செய்யப்பட் வேண்டும்.

************************************************************************************

இதன் சாதக பாதகங்களை ஆய்வு செய்வதற்கு முன் நம் அதிரைப்பட்டினத்தின் கணவன் மனைவி வீட்டிற்கு செல்லும் முறையை சற்று விளக்கிவிடுகிறேன். [மற்ற ஊர் சகோதர சகோதரிகளும் இவ்வளைப்புவை தொடர்ந்து படிப்பதனால்]

பொதுவாகவே, கணவன் மனைவி வீட்டிற்குச் செல்வது என்றால் மனைவி கணவன் வீட்டிற்குச் செல்லும்போது எவ்வாறு அதுநாள் வரை தான் வாழ்ந்த வீட்டை விட்டு, தன் தாய் தந்தை, உடன் பிறந்தவர்கள், தாத்தா, பாட்டி சுற்றம், நட்பு என்று எல்லோரையும் விட்டுச் செல்வாளே அது போல நினைத்து விடுகிறார்கள். மேலும் பொழுதை சீரழிக்கும் திரைப்படங்களிலே காட்டுவதுண்டு; பெண் பெரும் வசதி படைத்தவளாக இருப்பாள், ஆணோ தினக்கூலியாய் இருப்பான். உடனே ஆணிடம் பெண்ணின் தந்தை சொல்லுவார் "என் மகள் விரும்பி விட்டதால் இந்த திருமணத்திற்கு நான் சம்மதிக்கிறேன்; ஆனால் வீட்டோடு மாப்பிள்ளையாக நீ வந்துவிட வேண்டும்". உடன் அதை பெரும் இழிவாக எண்ணி தன் விரும்பிய பெண்ணை உதரித் தள்ளிவிட்டு வந்துவிடுவார். இது போன்ற சம்பவங்கள் மனதை பாதித்து விட்டதாலும் அதிரைப்பட்டினம் போன்ற ஊர்களில் கணவன் மனவி வீட்டிற்குச் செல்வதை ஏதோ பெரிய இழிசெயலை செய்தாற் போல் நினைதுக் கொள்கின்றனர். பிற ஊர்வாசிகள் தான் அவ்வாறு நினைத்துக் கொள்கிறார்களென்றால் நமதூர்வாசிகள் பலரும் ஏதோ பெரும் தவறிழைப்பதாய் எண்ணி குற்ற உணர்வோடு வாழ்ந்து கொன்டிருப்பதை பல சந்தர்பங்களில் நம்மால் உணர முடிகிறது. அல்லாஹ் நாடினால் இங்கே நம்முடைய ஐயங்களுக்கு விடை கிடைக்கலாம். சரி! விசயத்துக்கு வருவோம்.

அதிரைப்பட்டினத்தில் திருமணத்திற்குப் பிறகும் கணவனும், மனைவியும் அவரவர் வீட்டிலேயே தான் இருப்பார்கள். ஆனால் கணவன் மனை வீட்டிற்குச் செல்வார்! உண்பார்! உறவாடுவார்! தினமும் தன் தாய் வீட்டிற்கும், மனைவி வீட்டிற்குமென போய் வர இரு வீட்டோடும் தொடர்போடு இருப்பார். இதுதான் அதிரைப்பட்டினத்தில் கனவன் மனைவி வீட்டிற்குச் செல்வது. பிறந்த வீட்டை விட்டு புகுந்த வீட்டிற்று "வீட்டோடு மாப்பிள்ளை" யாய் சென்றுவிடும் படலமெல்லாம் இங்கில்லை. அது எப்படி தினமும் தாய் மற்றும் மனைவி வீட்டோடு தொடர்பாய் இருக்கமுடியும்? என்கிற கேள்வியும் எழலாம். ஆனால் இது எமதூரில் சாத்தியமே! காரனம் எங்களுடைய திருமன உறவுகளெல்லாம் 1 கி.மீ சுற்று வட்டாரத்திற்குள்ளேயே அமைந்துவிடும். நாங்கள் பெண் கொடுப்பதும் பெண் எடுப்பதும் எங்கள் ஊருக்குள்ளேயே. அதிலும் உறவுகளுக்குள் உறவாடுவதே அதிகம்.

*************************************************************************************

மனைவி கணவன் வீட்டிற்கு செல்வதன் சாதக பாதகங்கள்.

சாதகங்கள்:

திருமணம் முடித்து பெண் கனவன் வீட்டிற்குச் செல்வதால் அவள் மீதான பொருளாதாரச் சுமைகளை கனவனே சுமந்து கொள்வான்.

பிள்ளைகள் தந்தையினுடைய வாரிசுகளாக (தந்தையின் குடும்பப் பெயர் கொன்டு) அடையாளப்படுத்தப்படுவர்.

தவிர வேறு சாதகங்கள் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. (அப்படி இருந்தா நீங்க சொல்லுங்க)

பாதகங்கள்:

ஹிஜாப்: ஹிஜாப் என்பது பெண்கள் முகம் மற்றும் முன்கை தவிர்த்து ஏனைய பகுதிகளை ஆடையால் மறைத்துக் கொள்வதாகும். ஒரு பெண் தனக்கு மகரமல்லாதவர்களுக்கு (மனம் முடிக்க ஆகுமாக்கப்பட்டவர்கள்) முன்னால் தோன்றும்போது இறை மார்க்கமான இஸ்லாம் ஹிஜாபை கட்டாயமாக்குகிறது.

சாதாரணமாக பெண்கள் அணியும் ஆடைகள் எதுவும் ஹிஜாபை முழுமைப்படுத்தாது என்பதை யாவரும் அறிவோம். கணவன் வீட்டிற்கு வாழப்போகும் பெண்கள் அங்கே ஹிஜாபைப் பேனுவது அவசியமாகும். ஏனெனில் அங்கே கனவனுடைய சகோதரர்கள் இருப்பார்கள். வீட்டில் இருக்கும்போது பெண்கள் ஹிஜாபைப் பேனுவது சிரமமாகும். காரனம் ஹிஜாபோடு வீட்டு வேலைகளைச் செய்வது அத்தனை எளிதல்ல.

பிழைப்பு: நம் மக்கள் வெளிநாடு அல்லது வெளியூர்களுக்குச் சென்று பொருளிட்டுபவர்களாக இருக்கிறார்கள். எனவே மனைவியை தன் வீட்டில் விட்டுவிட்டு செல்வது அத்தனை ஆரோக்கியமானதல்ல.

பனிச் சுமை: வீட்டிற்கு வரும் மருமகள் ஏதோ பனியமர்த்தப்பட்டது போல் அநேக வேலைகளை ஏவலின் பேரிலோ, தானாகவோ, விரும்பியோ, விரும்பாமலோ செய்ய வேண்டியிருக்கிறது.

பாசப் பிணைப்பு: தாயிடத்திலே உரிமையோடு நடப்பதைப்போல் மாமியாரிடத்தில் பெண்கள் நடந்து கொள்வதில்லை. அதற்கு அச்சம், மரியாதை என்று எதுவும் காரணமாக இருக்கலாம்.

மேலும், எதிர்பாராத விதமாக தன் மகளுடை வாழ்க்கை நிம்மதியற்றதாக இருக்கும் போது தன் மருமகள் நிம்மதியாக இருப்பதை மாமியார்களில் சிலர் விரும்புவதில்லை.

புதுமாப்பிள்ளை மனைவியோடு அதிக நேரம் செலவு செய்தால் வசைகளை சுமப்பவள் மருமகளே.

வயது வந்த பெண்பிள்ளைகள் இருக்கும் வீட்டில் ஒரு மருமகள் தன் கணவோடு இன்புற்று இருபப்து பெரும் குறை கானும் குற்றமாகக் கருதப்படும்.

மணமாகிச் சென்றவள் வாழ்க்கை எவ்வாறு இருக்கிறது என்பதை அவள் சொன்னால் மாத்திரமே அறிந்து கொள்ள முடியும்.

நிம்மதியற்ற வாழ்க்கையாயினும் நிர்பந்திக்கப்படுவர் எளியவர்கள். தங்களின் சகோதரிகளுடைய வாழ்க்கை பாதிக்கப்பட்டுவிடும் என்பதற்காக.

கணவன் மனைவி வீட்டிற்கு (அதிரைப்பட்டினத்தில் இருப்பது போல) செல்வதன் சாதக பாதகங்கள்.

சாதகங்கள்:

ஹிஜாப் சம்பந்தமான எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லை. ஏனெனில் அங்கே இருப்பவர்கள் அப்பெண்ணுக்கு மகரமானவர்களாகவே இருப்பர். அங்கே மனைவியின் சகோதரிகள் இருப்பார்களே! அவர்களுக்கு சகோதரியின் கணவர்கள் மஹரமல்லாதவர்களாக இருக்க பின் ஹிஜாப் பிரச்சனை எப்படி வராமல் இருக்கும்? என்ற கேள்வி எழலாம். ஆனால் அவர்கள் சகோதரியின் கனவர்கள் முன்னால் வர மாட்டார்கள். கனவன் மனைவி வீட்டினுல் நுழைய அனுமதி கேட்கும் போது மனைவியின் சகோதரிகள் மறைந்துகொள்வார்கள்.

நாம் வெளிநாடுகள் சென்று பொருளீட்டுவதால் பெண்களுக்கு அவர்களுடைய தாய் வீடு மிகவும் பாதுகாப்பானதாகவும், அவர்கள் இயலாதவர்களாக இருக்கும்போது தாய் மற்றும் சகோதரிகளின் அரவணைப்பும் கிடைக்கும். தன் தாயினிடத்திலே ஒரு வேலையக் கூட உரிமையோடு ஏவிவிடுவாள்.

கணவன் மனைவியை நன்றாக கவனித்துக் கொள்ளும்போது தாய் பூரித்துப் போவாள். தன் மகளின் மகிழ்சியில் தாயின் உள்ளம் உள்ளபடியே நிறைந்துபோகும்.

அதிரைப்பட்டினத்தில் மாமியார் கொடுமை, நாத்தனார் கொடுமை, என்பது அறவே இல்லை.

திருமணமான பெண் தாய் வீட்டில் இருப்பது பெரும்பாலும் சாதகமான சூழ்நிலைகளையே கொண்டுள்ளது.

பாதகங்கள்:

கணவன் பொறுப்பற்றவனாக இருக்கும் போது திருமணத்திற்குப் பிறகும் மகளின் சுமையை தாய்வீடு சுமக்க வேண்டியிருக்கும். சில சமயம் அவளுடை கணவனின் சுமையையும் சேர்த்தே சுமக்க வேண்டியிருக்கும்.

பிள்ளைகள் தாயினுடைய வாரிசுகளாக (தாயின் குடும்பப் பெயர் கொண்டு) அடையாளப்படுத்தப்படுவர்.

தவிர வேறு பாதகங்கள் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. (அப்படி இருந்தா நீங்க சொல்லுங்க)

மேற்படி சாதக பாதகங்களை மார்க்க அடிப்படையிலும் சமூக நிலையின் அடிப்படையிலும் வைத்துப் பார்க்கும்போது திருமணமான பெண் கணவன் வீட்டிற்குச் செல்வதைவிட தாய்வீட்டில் இருப்பதே சிறந்தது எனும் கருத்துக்கே என்னால் வர முடிகிறது.

ஆனால் கணவன் மனைவி வீட்டிற்குச் செல்வதை விரும்பாவிடில் தனிவீடே சிறந்தது. ஏனென்றால் வெகு சில வீடுகளில் மாத்திரமே மருகளுக்கு பாதகமில்லாத சூழல் நிலவுகிறது என்பது உள்ளங்கையில் நெல்லிக் கனி.

நான் இங்கே அதிரைப்படினத்து சகோதர்களுக்கு சொல்ல விரும்புவது என்னவென்றால் நமதூரில் இருக்கும் வழக்கம் மணமான பெண் தாய்வீட்டிலிருப்பது) உள்ளபடியே போற்றத்தக்கது. ஆனால் மனைவி வீட்டினர் அவளுக்கு தனி வீடு கட்டித் தர வேண்டும் என்று கணவன் தரப்பிலிருந்து கட்டாயப்படுத்துவதே தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.

பெண்களுடைய பொறுப்பை ஆண்கள் சுமக்க வேண்டுமே தவிர ஆண்களுடைய பொறுப்புகளை பெண்கள் மீது சுமத்திவிடக் கூடாது

அவரவர்களுடைய தகுதிக்குத் தகுந்தாற் போலும் பிறருக்கு சிரமம் கொடுக்காமலும் ஒவ்வொருவரும் வாழப் பழகிக்கொன்டால் எல்லோருக்கும் நலமே.

மேலும், நம் நாட்டில் அநேகரும் கணவன் வீட்டிற்குச் சென்று வாழ்வது ஒன்றை தெளிவாகவே உணர்த்துகிறது. அதாவது மனைவி கணவனின் பொறுப்பில் இருப்பவள் என்பதை ஜாதி, மதம், மொழி, இனம் என்று அத்துனையும் கடந்து அனைவரும் ஏற்றுக்கொன்ட ஒன்று. அப்படி இருந்தும் மனைவியிடத்தில் கையேந்தும் கனவர்கள் சமூகம் உருவாகியிருப்பது வேதனைகுறியதே.

இங்கே மேலும் ஒன்றை சுட்டிக் காட்ட விரும்புகிறேன். அதாவது பெரும்பாலோரால் பின்பற்றப்படுவதுபோல் எப்படி மனைவி கணவன் வீட்டிற்கு சென்று வாழ்வதே சிறந்தது என்ற எண்ணம் நமக்குள்ளும் வேரூண்டியதைப் போல் வேறு ஒரு விசயத்திலும் நாம் தேசிய நீரோடையில் கலந்திருக்கிறோம். அது தான் மணமான பெண்களின் பெயரோடு கனவனின் பெயரை சேர்துக் கொள்வது. இதைப் பெண்ணடிமைத்தனத்தின் வெளிப்பாடாகவே என்னால் கருத முடிகிறது. எந்த சகாபியப் பெண்ணும் கனவனுடைய பெயரோடு சேர்த்து அழைக்கப் படவில்லை. முஃமின்களின் தாய் ஆயிஷா ரலி.. ஆய்ஷா பின்த் அபுபக்கர் ரலி.. என்றே அழைக்கப்படுகிறார்கள். ஒரு ஆணுடைய பெயர் திருமனத்திற்கு முன்பும் பின்பும் எவ்வாறு தந்தையின் பெயரைத் தாங்கி நிற்கிறதோ அது போல பெண்களின் பெயரும் திருமனத்திற்கு முன்பும் பின்பும் தந்தையின் பெயரைத் தாங்கி நிற்க வேண்டுமே தவிர கனவனின் பெயரையல்ல.

மனைவிக்கு பாஸ்போர்ட் எடுத்தாலும் அல்லது வேறு எதிலாவது அவர்களுடைய பெயர் எழுதப்பட்டாலும் தந்தையின் பெயரையே சேர்த்து எழுதுங்கள். அதுவே நிரந்தரமானதும் காலத்தால், சூழ்நிலையால் மாற்றப்படாததுமாகும்.

நிறைவுரை:

இக்கட்டுரை மனைவி வீட்டிற்குச் சென்று வாழந்து கொண்டிருக்கிறோமே என்ற குற்ற உணர்வுகளோடு இருக்கின்றவர்களுக்கும், நம் வீட்டிற்கு அழைத்தாலும் வர மறுக்கிறாளே மார்க்கப்படி(?) நம் வீட்டில் தானே இருக்க வேண்டும், என்ன செய்வது? என்று ஏக்கத்தோடு வாழ்ந்து கொன்டிருப்பவர்களுக்கும், வெளியூர் நண்பர்களின் கேளி கின்டல்களில் சிக்கி செய்வதறியாது தவித்துக் கொன்டிருப்பவர்களுக்கும் ஒரு ஆறுதலாக அமைந்திருக்கும் என்று நம்புகிறேன், அல்ஹம்துலில்லாஹ்!

ரியல் எஸ்டேட் என்ற தலைப்பின் கீழ் நமதூரின் நிலையையும் அதற்கான காரணங்களையும் நான் அறிந்த மாத்திரத்தில் உங்களோடு பகிர்ந்துகொண்டேன். இதோடு இத்தொடரை முடித்துக் கொள்கிறேன்.

இது என் சிந்தனை மாத்திரமே, இஸ்லாத்தின் ஒளியில் இதைவிட மேலான கருத்து மற்றவரால் சொல்லப்பட்டால் அதுவே பின்பற்றப்பட வேண்டும். எனினும் குர் ஆனும், ஹதீஸுமே இறுதியானது.

இன்ஷா அல்லாஹ் வேறு ஒரு சிந்தனையோடு மீண்டும் ச(சி)ந்திப்போம்!

வார்த்தைகளில் சிறந்தது அல்லாஹ்வுடைய வார்த்தை, வழிகாட்டுதலில் சிறந்தது அல்லாஹ்வுடைய தூதரின் வழிகாட்டுதல்.

நிச்சயமாக அல்லாஹ்வே மிக்க அறிந்தவன்!

ம அஸ்ஸாலாம்

- அபு ஈசா